
Drogi Redaktorze,
Być może uśmiechnie się Pan dyskretnie, kiedy będzie Pan czytał te słowa, ale piszę do Pana dlatego, że tylko Pan nie boi się szukać prawdy. A dzisiaj jest ona nam niezwykle potrzebna, czyż nie? Trudny to czas dla naszego pięknego miasteczka, zgodzi się Pan? Wszyscy żyjemy sprawą zaginięcia tej biednej dziewczyny. Wszystko, co robimy, żeby ją odnaleźć wydaje się niewystarczające. Ale proszę pamiętać – to co, ukryte, często kryje się na widoku.
Piszę do Pana, bo wierzę, że moje słowa znajdą właściwego adresata. W życiu, jak w literaturze, bywają zdania, które wydają się nic nie znaczyć, a przecież mogą zawierać w sobie prawdę. Dni mijają, a zaginiona dziewczyna staje się kolejną twarzą na plakatach. Powiem Panu jedno – ona jest między nami. W słowach, których nikt nie chce wypowiedzieć. W miejscach, do których nikt nie chce się udać. Nie, nie mogę powiedzieć niczego wprost. Bo zapewne wie Pan, jak to jest z tajemnicami. Im więcej o nich mówisz, tym bardziej znikają. Ale są rzeczy, które można ujawnić tylko tym, którzy patrzą uważniej. A ja mogę Panu wskazać drogę. Odważy się Pan nią podążyć?
Początkowo zabiłem w sobie pomysł, żeby napisać ten list, bo nasze miasto pogrążone jest w mroku. Ale później zacząłem wierzyć, że nawet w obliczu mroku warto szukać choćby iskry światła. Dajmy mieszkańcom chwilę wytchnienia – zgodzi się Pan? Napiszmy im o czymś, co odwróci ich myśli od tych nieprzyjemnych wydarzeń, które w ostatnim czasie nas spotkały. Pamięta Pan o nadchodzącym zaćmieniu Słońca? To wydarzenie, które dla niektórych jest tylko ciekawostką, a dla innych – dowodem na to, jak precyzyjny jest wszechświat. Niech Pańska gazeta stanie się miejscem, gdzie ludzie znajdą zaproszenie do tego niezwykłego spektaklu. Niech Pan opowie im o tym, jak światło znika na chwilę tylko po to, żeby wrócić z nową siłą. Może to przyniesie im ulgę? Pierwszego dnia Świąt Bożego Narodzenia świat w naszym miasteczku stanął miejscu. Może to dobry moment, żeby zapomnieć trochę o codziennych troskach i obejrzeć zjawisko, które od wieków fascynuje ludzkość?
Próbując więc znaleźć tę dziewczynę, może spojrzymy na rzeczy z innej perspektywy? Zaćmienie, choć krótkie, to spektakl jedyny w swoim rodzaju. To cud, magia, która dzieje się na naszych oczach. Gdy słońce zaczyna znikać za tarczą księżyca, świat wokół się zmienia. Ptaki milkną, jakby coś kazało im zastygnąć w ciszy. Powietrze staje się gęste, pełne napięcia i niepokoju. Nie uważa Pan, że to chwila, która może pozwolić nam dostrzec to, co ukryte? Zmysły stają się bardziej wyostrzone. Dostrzegamy detale, które wcześniej były nieuchwytne. Może teraz, kiedy Słońce zostanie na chwilę zasłonięte przez księżyc, w tym jednym momencie zaćmienia, kiedy wszystko wydaje się beznadziejne, powinniśmy poszukać nowych tropów? Może odpowiedź na pytanie, gdzie jest Kate, kryje się gdzieś głęboko w naszych sercach albo w najmniej oczekiwanych miejscach?
Jej uśmiech ciągle powraca do nas z każdego plakatu, który rozwiesiliśmy w mieście. Przypomina nam o nadziei i radości, która przychodzi po ciemności i mroku. To zbliżające się zaćmienie i to, co nastąpi po nim, niech będzie dla nas wszystkich iskierką nadziei, że w końcu będzie lepiej. Bo musi być lepiej, czyż nie? Musimy tylko dotrzeć do prawdy. Zaćmienie jest jak życie – pełne niespodziewanych przemian. Jego cień chce nam przypomnieć, że światło nie zawsze zwycięża, ale zawsze wraca. To chwilowe odejście blasku budzi w nas refleksje, lęk, czasem zachwyt. Czy nie jest tak samo z tajemnicą, którą staramy się rozwiązać?
To ciało niebieskie, jakim jest Słońce, kiedy schowa się za swym mniejszym krewnym, ma nam przypomnieć, że czasem, żeby coś ujrzeć, trzeba patrzeć inaczej. Cienie, które na co dzień ignorujemy, nagle stają się najważniejsze. To ironiczne, prawda? Światło, którego szukamy, bywa ukryte tam, gdzie najmniej się go spodziewamy.
Leży przed Panem, Panie Redaktorze, odpowiedź na nurtujące Pana pytania. A może nie odpowiedź, tylko wskazówka, jak tę odpowiedź znaleźć. Musi Pan tylko uruchomić swój umysł i znaleźć to, co ukryte między wierszami. Wszyscy liczą na to, że dziewczyna się w końcu znajdzie. Ale nie można liczyć tylko na cud. Rozumie mnie Pan? Kiedy byłem mały, ojciec powiedział mi, że wszystko zaczyna się od liczb. Liczby odgrywają w naszym życiu rolę najbardziej istotną, bo często decydują o naszym losie. A może los tej dziewczyny też zależy od liczb? Proszę spojrzeć na to z tej strony – liczby są jak ukryte kroki, które prowadzą tam, gdzie nikt nie myśli szukać. Czasem odpowiedź tkwi w prostym kalendarzu.
Ale nie będę mówił o czasie. Tylko, że pod powłoką czasu kryje się miejsce. Miejsce, gdzie kończy się droga, a zaczyna się coś, gdzie niektórzy uważają za koniec świata. Ale ja uważam, że koniec to zawsze początek czegoś nowego, jeśli wie się, gdzie patrzeć. W miejscu tym, gdzie światło nie dociera może Pan znaleźć odpowiedź. Proszę wybaczyć, ale nie mogę powiedzieć nic więcej. To byłoby zbyt proste. A prawda nigdy nie jest prosta.
Kiedy już przyjdzie zaćmienie, może zbierzmy się wszyscy starym zwyczajem w jednym miejscu i podziwiajmy to fascynujące zjawisko? Czytałem gdzieś, że niebo wygląda wtedy jak popękana tkanina, przez którą widać coś głębszego. Wystarczy tylko spojrzeć na wszystko z innej perspektywy. Może warto zatrzymać się na chwilę i skierować wzrok w kierunku nieba?
Może spotkajmy się pod naszym ulubionym dębem? A może obserwujmy zaćmienie z dachu domu, na łące, placu miejskim lub na ulicy? Każde miejsce jest dobre, żeby zanurzyć się w refleksji nad naszym życiem. Może to wydarzenie pozwoli nam wszystkim znaleźć spokój, o którym wszyscy marzymy? Wiadomości o zniknięciu, niepewność, które teraz wypełniają naszą miejską przestrzeń, mogą na chwilę ustąpić miejsca temu, co da ukojenie dla zmysłów i ducha.
To koniec Panie Redaktorze. Koniec mojego listu i być może koniec tajemnic. Ale wszystko zależy od Pana. Czy zrobi Pan użytek ze słów, które właśnie Pan przeczytał? Zachęci Pan mieszkańców, żeby na te kilka minut zostawili swoje sprawy i spojrzeli na coś, co może pozwolić oderwać się na chwilę od ziemskich zmartwień? Czy wystarczy Panu determinacji, żeby odnaleźć prawdę? Proszę cofnąć się w czasie i przypomnieć sobie wszystko, co może pomóc. Proszę zwrócić uwagę na szczegóły. Wierzę, że jest Pan właściwą osobą, która może położyć kres cierpieniu.
Życzę Panu powodzenia,
Czytelnik





Dodaj komentarz