
Ah dzień dobry, dzień dobry! Witam Państwa! Chyba nie było problemu z dojazdem? Nie, pewnie, że nie, lokalizacja jest świetna! Przecież to samo centrum! No, tak, tak, dzisiaj akurat jest trochę tłoczno, ale czasem tak bywa. Yyy, no dobrze, to co, idziemy od razu do mieszkania? Pokażę co i jak, a potem zajmiemy się formalnościami.
Słucham? Najpierw osiedle? Ale yyy, może lepiej… Nie? No dobrze dobrze, w sumie dlaczego nie? Dobrze, to proszę za mną w takim razie. Łaskawa Pani uważa na ten chodnik, żeby się nie przewrócić. Mieli go zrobić na dniach, ale pogoda ostatnio nie za bardzo i pewnie dlatego się nie pojawili. Tak, no ten, taką mam nadzieję. Ale oczywiście, oczywiście, dowiem się.
Tutaj proszę, tędy. Tutaj mamy osiedlowy plac zabaw. Trzeba się trochę wdrapać, ale to przecież dla dzieci, a one biegają jak szalone, to żaden problem te kilka kroków do góry, prawda? No i to właśnie on…Tak, tak, wiem co sobie Państwo myślą. Trochę zapuszczony, ale! Drodzy Państwo, to wcale nie tak! Proszę spojrzeć na to inaczej. Taaak, karuzela może i jest trochę zardzewiała, ale proszę mi uwierzyć, ile ma mocy sentymentalnej w sobie! To prawdziwy relikt przeszłości, po co go usuwać? Tyle wspomnień… Tak, ja wiem, że dzieci jej nie używają, ale mogą sobie popatrzeć na nią i pomyśleć, że kiedyś to było ciekawie…To wzmacnia wyobraźnię, jak Boga kocham! Przecież nie każdy plac zabaw to musi być lunapark. Więcej sprzętów to i ryzyko zrobienia sobie krzywdy większe, nie mam racji? Za moich czasów to tylko trzepak i stara piaskownica. A ile zabawy było? Przecież nie ważne gdzie, ważne z kim, prawda? A na takim placu zabaw dzieci uczą się pokory. I odporności na tężec. Co? Nie, nie, żartuję przecież. Tak, wiem co sobie Pani myśli. Że ten piach to pamięta młodość Pani dziadka. Ale proszę pomyśleć inaczej – tyle się teraz mówi o tych nowoczesnych filozofiach wychowania. Montessori, słyszała Pani? Zero ograniczeń. To wszystko tutaj jest. A chwasty? Droga Pani, sama przyroda. Mało piasku? A komu się chce potem wytrzepywać go z ubrań i butów? Widzi Pani, same plusy! No dobrze dobrze, porozmawiam ze wspólnotą, czy planowany jest jakiś remont. Ale Państwo mają dzieci, czy jak?
Dobrze, to może już chodźmy dalej, szkoda cennego czasu, a tyle rzeczy jeszcze do pokazania. Tutaj, jak Państwo dobrze się przyjrzą, mamy osiedlowe boisko. Bramki? Eee, no nie ma bramek, ale to specjalnie, bo zazwyczaj i tak nie ma w nich siatek. Tylko sie idzie wkurzyć. Po co bramki bez siatek? Tutaj chłopaki grają, o tu. Widzi Pan te dwa drzewa? To właśnie nasza bramka. Nie wycinamy drzewek, bo ekologia, a i inne zastosowanie się znalazło. Ten właz na środku? Proszę się nie martwić, nie przypominam sobie, żeby kiedykolwiek był otwierany. Patrzy Pan, zarośnięty. Spokojnie, żadne ryzyko. Widzę, że zerka Pan na transformator. No prąd musi być, nie? A chłopaki mogą sobie też od razu piłką poodbijać o niego. Same plusy, jak mówię. Jak już miałbym się na siłę o coś czepiać, to może trochę o tą starszą panią z parteru. Ciągle krzyczy jak chłopaki grają. Chyba kiedyś okno jej wybili. Albo może ze dwa razy. Ale z drugiej strony policji nie wzywa, to raczej jednak równa z niej babka.
Ah, skoro już tutaj jesteśmy, to tutaj jest śmietnik. Tak, wiem, co sobie Państwo myślą – co tu jest do oglądania. Śmietnik jak śmietnik. Ale drodzy Państwo, tu nie trafiają tylko śmieci, ale i resztki marzeń po 35. roku życia! Żarty, żarty, oczywiście. Ale, jak Państwo widzą, czego tutaj nie ma? Powiedzą Państwo – zwykły śmietnik. Ale ja to nazywam miejscem rytualnego spotykania się sąsiadów. Niby przypadkiem, wie Pan. Ależ proszę się śmiać, śmiało! A tutaj można znaleźć prawdziwe perełki z dawnych lat. O, tu proszę spojrzeć. Lodóweczka, ja wiem, stara, ale ile w niej historii! No żartuję, żartuję, wiadomo. Ale wie Pani, ja chce pokazać klimat. Tu każdy znajdzie coś dla siebie. O, tu stoi stół, tu krzesło. To tak jak Ikea, dla ludzi z wyobraźnią i brakiem pieniędzy. I bez instrukcji składania. Powiedzą Państwo – patologia. A ja bym powiedział recycling społeczny. Punkt wymiany. Ktoś zostawia wersalkę, ktoś inny ją bierze. Krąg życia, drodzy Państwo.
Dobrze, chodźmy dalej, bo chyba na deszcz się zbiera. Źle widać wszystko, blok taki szary, a jak pada to jeszcze gorzej. Mówią, że będą w wakacje malować. Także no, jak nowy będzie. No, a tutaj mają Państwo ławeczki. Przed każdą klatką jest jedna. Można odpocząć, z sąsiadami się spotkać, porozmawiać. A dzieje się tutaj, dzieje! Ja wiem, co sobie Pani myśli. Chuligani. Pewnie alkohol, albo i coś gorszego. Ale Pani się nie martwi, yyy, oni swoich nie ruszają. Ale Pani teraz o tym nie myśli. Taka ławeczka, droga Pani, to prawdziwe centrum kultury! Tutaj wszyscy się spotykają, takie coś jak agora rodem ze Starożytnej Grecji! Są lokalni znawcy, komentatorzy, socjologowie, filozofowie życia. Prawdziwa integracja i rozważanie o życiu i śmierci. Każdego wieczoru spotkanko towarzyskie. Wiadomo, czasem padnie jakieś mocne słowo, ale gdzie nie pada? A to, że wypiją piwko czy dwa, to przecież nikt od tego nie umarł, prawda? Wszystko w granicach normy, gwarantuję. Prawdziwa magia, mówię Państwu.
Co my tu jeszcze mamy? Ah, racja. Widzą Państwo tamten budynek? Tam, niedaleko? To nasz osiedlowy sklep. Znajdą Państwo wszystko, co potrzebne do życia. Łaskawy Panie, to prawdziwy skarb tego osiedla. Nie musi Pan jechać do marketu, żeby zrobić drobne zakupy. Ah, byli już tam Państwo. I jak? Podobało się? Ma klimat, prawda? Alkohol przy wejściu? Tak, tak, no, to jest bardzo dobrze przemyślane, drogi Panie. To innowacyjne rozwiązanie logistyczne. Bo wie Pan, po co chodzić po całym sklepie? Dzięki takiej ekspozycji, osoby potrzebujące nie muszą błądzić między półkami. Zero rozproszeń, rozumie Pan? Zero pokus na wafelki. Tutaj, proszę Pana, alkohol ma swoją godność. Bo wie Pan, nasza wspólnota lubi funkcjonalność. Wchodzisz, bierzesz flaszkę, wychodzisz. Logistyka, proszę Pana, która myśli za klienta. A, no i mamy nasza panią Marysię, która niejedno już widziała. Skórę ma jak pancerz, nic jej nie ruszy. To nasza prawdziwa bohaterka. Sprzedawczyni, terapeutka, czasem barmanka. Ale ma swoje zasady i za to ją wszyscy lubią. Także widzi Pan, przede wszystkim wygoda, mobilność i funkcjonalność. A i klient wychodzi zadowolony.
Dobrze dobrze, wystarczy już o sklepie. Nie namawiam, ale warto mieć obok, prawda? Teraz wejdźmy tutaj do klatki schodowej. Państwa mieszkanie jest na samej górze. Jeśli mogę nieco filozoficznie, to ta klatka znana jest z echa, które odbija dźwięki złamanych nadziei. Oj, proszę się trochę uśmiechnąć, przecież żartuję sobie tylko. Tak, ma Pan rację, klatka jest nieodmalowana. Ale proszę spojrzeć na to trochę inaczej. Ten tynk jest oryginalny, ile w nim historii! Ah, widzę, że już zauważyła Pani nasze piękne akcenty w stylu retro. Musi Pani przyznać, że to kolejny oryginalny pomysł, prawda? Muszę Pani powiedzieć, że takie zastosowanie metalowych czajników nie jest przypadkowe. Mieszkańcy stawiają tu na rozwiązanie ekologiczne. Metal to nie plastik, prawda? A te zielone akcenty to oczywiście rośliny. Musi Pani przyznać, że w fantastycznej formie. No, proszę przyznać, że podoba się Pani ten designerski twist. A ta plama? Yyyyhm, to nie wilgoć, to chyba tylko taki ślad po wodzie. Wspomnienie lata 2000. Ah, co to był za cudowny czas!
No i jak wrażenia? Chwileczkę, przecież jeszcze Państwo nie zobaczyli mieszkania. Prawdziwe cudo, perełka, mówię Państwo. Co? Oczywiście, że wygląda zupełnie inaczej niż osiedle. Tutaj każdy dba o własny kąt i gwarantuję Państwu, że poprzedni właściciele również mocno o to dbali. Dlaczego się wyprowadzili? Noo, cóż, chyba mieli coś innego na oku. Nie proszę Pana, absolutnie mieszkanie nie jest zadłużone. Ale wie Pan co, sprawdzę i potwierdzę. Proszę się niczym nie martwić, wszystko załatwione. To jak, oglądamy lokum? Ahh, rozumiem, brak czasu. No tak, moja wina, troszkę się rozgadałem. Ale chciałem pokazać wszystko to, o co Państwo prosili. To jak, umawiamy się na jutro? Dokończymy oglądanie, a potem tylko umowa i cyk, mieszkanie jest Państwa. To może zadzwonię jakoś rano? A, no dobrze, to będę w takim razie czekał na telefon. Tylko proszę się pospieszyć, takie mieszkanie na pewno długo nie postoi! No dobrze dobrze, dziękuję Państwu za spotkanie. Do zobaczenia i polecam się!





Dodaj komentarz