
Dzisiejszy wpis poświęcę pisaniu. A konkretnie to chcę zastanowić się nad tym, czym właściwie jest dla mnie pisanie. Czy jest przygodą, wolnością i przestrzenią, gdzie mogę się realizować? Czy może jest próbą odnalezienie nowego lub kolejnego źródła zarobku? A może i jednym, i drugim?
Oczywistym jest, że każdy, kto pisze – czy to dla klientów, czy dla własnej przyjemności – wie, że pisanie ma dwie twarze. Pierwsza to ta „prywatna”. Wyrażanie własnych myśli, karmienie własnej kreatywności i przekazywanie emocji bez ograniczeń. A druga to ta „zawodowa”. Pisanie na zlecenie, które przynosi pieniądze i daje doświadczenie. I tu właśnie pojawia się dylemat: pisać na zamówienie czy dla siebie? A może da się to połączyć? Przeczytajcie ten tekst – pokażę Wam, jak można łączyć oba te podejścia i wycisnąć z pisania to, co najlepsze!
Pisanie dla siebie
Każdy chciałby pisać tylko dla siebie i swoich czytelników i jeszcze na tym zarabiać. Ale to byłoby wspaniałe! Tylko, że też zbyt proste i łatwe. Zacznijmy jednak od tego, że pisanie dla siebie to ogromna swoboda twórcza. Prowadzenie bloga, takiego jak ten, umożliwia mi rozwijanie własnego stylu bez presji, że muszę komuś dogodzić. To też miejsce, gdzie mogę pozwolić sobie na eksperymenty, próbować nowych stylów, dotykać różnych tematów. To dla mnie taki wentyl, którym mogę „wypuścić” swoje myśli i emocje. I to jest wielka satysfakcja! Nic nie daje mi takiej radości, jak stworzenie czegoś, co płynie prosto z serca.
Tyle tylko, że nie jest to źródło dochodu. A przynajmniej nie na początku. Jeśli więc chcę żyć z pisania, póki co muszę łączyć to z innym zajęciem i próbować rozwijać się „po godzinach”. Może to być frustrujące, kiedy widzisz, że wszystko to, co piszesz, nie przynosi materialnego zysku. Minusem na pewno jest też brak dyscypliny i konkretnych ram i terminów. Brak jakiejkolwiek presji może sprawić, że łatwo się rozleniwić i w końcu przestać pisać regularnie. Pamiętać też trzeba, że pisanie dla siebie to też ograniczona liczba odbiorców, a więc i mniejszy zasięg. To może demotywować, kiedy zauważam brak odzewu na moją twórczość. Właśnie dlatego łatwo się zniechęcić i zrezygnować z „czystego” pisania dla siebie na rzecz szukania zleceń.
Pisanie na zlecenie
Pisanie na zamówienie to przede wszystkim stabilność. Jeśli piszę dla klienta, firmy czy wydawcy, to mogę oczekiwać, że będzie to regularny zarobek. Dla mnie, jako twórcy, to duży plus. Zwłaszcza w czasach, kiedy zaczynałem się tym zajmować. Dawało mi to poczucie bezpieczeństwa i pewnej przestrzeni na twórczość własną. Co więcej, pisanie zleceń wymusza terminowość, uczy dyscypliny, co jest dobrą lekcją, jak tworzyć szybko i efektywnie. A to z kolei jest bardzo przydatne w pisarskim fachu. No i jest to zbieranie doświadczenia, bo każde zlecenie to możliwość rozwoju. Każdy temat sprawia, że poszerzam swoje horyzonty i uczę się pisać w różnych stylach. A to wszystko wzbogaca mój warsztat.
Ale tutaj właśnie zauważam kilka minusów pisania na zamówienie. Po pierwsze, moja twórcza swoboda jest minimalna. Jeśli piszę dla kogoś, to mam zazwyczaj narzucony konkretny temat i konkretny styl tekstu. Czasami muszę pisać o czymś, co mnie absolutnie nie interesuje, a to z kolei jest mocno męczące. Po drugie – brak twórczej satysfakcji. Umówmy się – w pisaniu na zamówienie brak jest miejsca na wyrażenie siebie. A to z kolei może prowadzić do frustracji, kiedy z czasem przestaję czuć że to, co piszę, ma dla mnie znaczenie. Po trzecie – coś, co ja nazywam wypaleniem. Jeśli ciągle piszę na zamówienie, musi przyjść taki moment, że czuję się tym zmęczony. Pojawia się brak motywacji do pisania czegokolwiek poza zleceniami. A to wszystko może doprowadzić do całkowitego porzucenia pisania. Przecież nie o to chodzi, prawda?
Czy złoty środek istnieje?
I tu pojawia się pytanie – czy da się to pogodzić? Czy jest jakiś złoty środek, który pozwoli na czerpanie satysfakcji z pisania i jeszcze zarobienie paru groszy? Być może nie istnieje jeden niezawodny sposób, ale mam dla Was kilka propozycji, co można zrobić, żeby to mogło się udać.
Grunt to proporcje. Pamiętajcie, że znalezienie czasu zarówno na zlecenia, jak i na swoje projekty to sprawa kluczowa. Jeśli nie macie innego źródła dochodu, przeznaczcie 70% czasu na pisanie na zamówienie, a pozostałe 30% poświęć na pisanie czegoś tylko dla Was. Dzięki temu utrzymacie zarobki, a tym samym nie zrezygnujecie z twórczej swobody.
Zlecenia, które interesują. Wiadomo, że na początku jest z tym trudniej, bo bierzemy wszystko, jak leci, żeby jakoś zacząć. Ale gdy nabierzemy już trochę doświadczenia i zbudujemy swoją pozycję, starajmy się wybierać zlecenia, które chociaż częściowo są zgodne z naszymi zainteresowaniami. Wtedy nawet pisanie na zlecenie będzie przynosiło choć trochę satysfakcji i nie będzie odległe od naszej twórczości.
Rozwój własnego stylu. Tak, dobrze czytacie. Nawet przy pisaniu dla klientów można ćwiczyć swój styl. Korzystajmy z każdej okazji, żeby rozwijać swoje umiejętności. Jeśli piszemy w formalnym stylu, możemy dodać coś od siebie – może w formie ciekawego przykładu czy metafory?
Terminy dla własnych projektów. Niech każdy własny projekt będzie kolejnym zleceniem! Ustalmy sobie czas i cel dla własnej twórczości i trzymajmy się ich, nawet jeśli nikt inny ich nie wyznacza. To pomoże pisać regularnie i rozwijać swoje projekty.
Odpoczywaj. Słowo klucz, którego używam w wielu tekstach na temat pisania. Bo w mojej ocenie jest ono niezwykle ważne. Pisanie jest pracą. Macie prawo czuć się wypaleni i zmęczeni. Dajcie sobie czas na odpoczynek, zregenerujcie się, przewietrzcie umysł. A potem wróćcie do pisania. Taki reset może pomóc odzyskać motywację.
Pisanie na zamówienie i pisanie dla siebie to dwa różne światy, które można skutecznie łączyć. Trzeba znaleźć równowagę, balans i świadome podejście do obu form twórczości. Zastanówcie się, jakie są Wasze priorytety i starajcie się dbać zarówno o rozwój zawodowy, jak i twórczą satysfakcję. W ten sposób pisanie pozostanie dla Was zarówno pracą, jak i pasją. A o to przecież chodzi.





Dodaj komentarz